Doe het goed met Taxus

Bij het woord Taxus denk ik aan hagen. maar ook aan giftig voor hoefdieren. Er is natuurlijk nog veel meer te vertellen over de Taxus. Ik vind meer informatie over de Taxus online- TaxusTopper.nl en zet één en ander op een rijtje.

De Taxus

De Taxus is een naaldboom uit het geslacht van de coniferen met lange naalden. Ook bij coniferen denk je waarschijnlijk gelijk aan een haag. Taxus is een soort die langzaam groeit en zeer oud kan worden. Kortom het is een goede investering om taxus kopen bij TaxusTopper.nl bijvoorbeeld. Je zult er lang plezier van hebben. Tenminste als je ze goed verzorgt.

Taxine

Alle soorten Taxus bevatten de giftige stof Taxine. In principe bevatten alle delen van de Taxus de giftige stof, met uitzondering van de zaadkragen. De bessen zijn eetbaar en hebben een zoete smaak. De pit in de bes, het zaad, is echter zeer giftig. Voor vogels is het eten van de bessen met de zaden niet dodelijk. Grazende (hoef)dieren kunnen doodgaan aan het eten van taxusbladeren. Houd dus rekening met de bereikbaarheid van de taxushaag.

De verzorging

Taxus kan beter tegen droogte dan tegen langdurige vocht. Het is beter om de taxusplanten niet in de potgrond te poten, want deze houdt vocht te lang vast. De Taxus behoeft een niet schommelende zuurtegraad en een aanbod van mineralen uit de grond. Een bodemverbeteraar kan hierbij een uitkomst bieden. Ook kan je regelmatig wat houtsnippers na het hakselen onder de haag strooien. Deze worden langzaam afgebroken en geven dan de benodigde mineralen af.

Het snoeien van de Taxus

Om je taxushaag vol en dicht te houden wordt aangeraden om tweemaal per jaar te snoeien. Aangezien de Taxus langzaam groeit, maximaal 30 centimeter per jaar, is het zaak er niet te veel vanaf te knippen. Tijdens het snoeien draag je handschoenen en gebruik je scherp geslepen gereedschap.
Idealiter snoei je na zonsondergang of op een bewolkte dag. Je wilt niet dat de nieuwe blaadjes verbranden. Snoeien kan eigenlijk altijd als het maar niet vriest. De twee aangeraden tijdvakken zijn van begin mei tot ongeveer half juli en van augustus tot en met september.
Naast de hoogte snoei je ook de breedte van de haag. De Taxus Baccata leent zich ook voor het snoeien in speciale vormen. De haagplant overleeft flink terugsnoeien en zelfs inkorten.

Doe goed met het snoeiafval van de Taxus

Door de giftigheid van de Taxus is het van belang om zorgvuldig om te gaan met het snoeiafval. Dat heb je eerder ook kunnen lezen bij de Laurierkers. Nu is er bij het snoeiafval van de Taxus nog een bijzonderheid. In de snoeiperiode van 15 juni tot 31 augustus is de basisgrondstof die gebruikt wordt voor chemotherapie aanwezig in de Taxus, de stof baccatine. Dit zit alleen in jong blad, dus als je jaarlijks in deze periode snoeit, dan kan je het zorgvuldig snoeien en schoon inleveren bij de gemeente, plaatselijke tuincentra of tuin- en hobbywinkel. Lees er meer over bij Vergroot de hoop.

Heb jij een Taxushaag?

Bron afbeelding: Taxustopper.nl

Haagplanten- de Laurierhaag als tuinafscheiding

Het is weer tijd voor de tweejaarlijkse onderhoudsklus, het snoeien van de hagen. We hebben aardig wat verschillende hagen staan. In dit artikel licht ik de Laurier uit, want daar bestaat wel wat verwarring over. Ook bij ons trouwens.

Op het land is het weer tijd voor de tweejaarlijkse onderhoudsklus, het snoeien van de hagen. We hebben aardig wat verschillende hagen staan. In dit artikel licht ik de Laurier uit, want daar bestaat wel wat verwarring over. Ook bij ons trouwens.

Een haag geplant

Vorig jaar hebben we in de voortuin de aangetaste buxushaag vervangen voor een beukenhaag. Deze groeit goed en krijgt regelmatig water uit de gieter omdat hij feitelijk in een bak van bakstenen zit. De grond droogt hierdoor sneller uit.
De beukenhaag is net rondom geknipt, zodat hij wat voller wordt. De haag is op hoogte, dus dat willen we graag handhaven.

Aanplanten en verzorging van een nieuwe haag
De beukenhaag staat in een bak

De overgebleven haagplanten hebben we op het land gepoot, mocht het op termijn nodig zijn om er één te vervangen. Nu hebben we gelijk een leuke afscheiding van het terras aldaar.

Tuinafscheiding

Het land is rondom afgezet door verschillende hagen, struiken en bomen. De ligusterhaag heb ik in dit voorjaar en afgelopen maand al drastisch teruggesnoeid. Dit om de tweejaarlijkse snoeibeurt behapbaar te maken (en te houden). Er was wat hulst tussen gegroeid, die staat ook weer in het gareel.

Ligusterhaag snoeien
Zie je mij al staan wiebelen?


Nu keken we al een tijdje op tegen het aanpakken van een andere groene wand. De groenblijvende struiken achter de hortensia’s zijn uitgegroeid tot massale bomen. Ze geven geen rommel want ze houden hun blad het jaar rond vast. Er groeien met enige regelmaat roomwitte pluimen met bloemen uit, die veel stuifmeel afgeven. En dan zitten er weer paarse vruchten in. Wat zou het eigenlijk zijn? Tijdens fietstochten door de wijken op stand hebben we deze struiken ook wel gezien, maar dan netjes geschoren. Zouden het dezelfde zijn?

Laurier of Laurierkers

Laurier is een (niet-eetbaar) keukenkruid. Doe jij graag een blaadje in je soep, stoofpot of jus? Deze haal je er toch altijd uit voor het serveren.
Verwar deze kuipplant niet met de sierstruik Laurier of beter nog Laurierkers (Prunus Laurocerasus). Deze is familie van de rozen. Verwittig je tevoren goed van de puntige vorm van de bladeren. Gebruik hier desnoods een applicatie voor.

De Laurierhaag

Als haag is de Laurier erg populair. De redenen heb ik eigenlijk al opgesomd. Het vergt weinig onderhoud anders dan tweemaal per jaar de haag snoeien. De bladeren zijn glanzend groen en de struik houdt zijn blad vast. Het zijn snelle groeiers en dat was nu net het punt van aandacht in ons geval. De Laurierhaag kan wel 5 meter hoog worden en wij keken aan tegen het levende bewijs. Hoe gaan we dit nu aanpakken? En waar gaan we het snoeiafval laten? Je moet weten dat de steenvruchten en de bladeren weinig/ matig giftig zijn voor kleine zoogdieren. Dit komt door de blauwzuurvorming. Het snoeiafval dient buiten bereik van (kleine) dieren te blijven.

Van de voorste Laurierstruiken is de helft afgehaald

Het snoeien van de Laurierkers

Om de Laurierhaag op zo’n 2,5 meter te krijgen, moest er zeker de helft van de Laurierstruiken gezaagd worden. De dikke takken hebben we op de houtstapel gelegd. Die was gelukkig al aardig ingeklonken en wordt regelmatig bezocht door vogels en insecten. De bladeren heb ik van de dunnere takken gerist en met de kruiwagen in een kuil gestort. Dat was wel een klusje met handschoenen aan. De lege takken zijn gehakseld en daar heb ik een mooi paadje van gestrooid. Nu de Laurierkers weer op een acceptabele hoogte is, kan de struik weer verder dichtgroeien. We hebben veel meer licht op het gazon, dat komt het gras alleen maar ten goede. En nu een kwestie van bijhouden, net als de andere hagen.

Ben jij de haag nog de baas?