Haagplanten- de Laurierhaag als tuinafscheiding

Het is weer tijd voor de tweejaarlijkse onderhoudsklus, het snoeien van de hagen. We hebben aardig wat verschillende hagen staan. In dit artikel licht ik de Laurier uit, want daar bestaat wel wat verwarring over. Ook bij ons trouwens.

Op het land is het weer tijd voor de tweejaarlijkse onderhoudsklus, het snoeien van de hagen. We hebben aardig wat verschillende hagen staan. In dit artikel licht ik de Laurier uit, want daar bestaat wel wat verwarring over. Ook bij ons trouwens.

Een haag geplant

Vorig jaar hebben we in de voortuin de aangetaste buxushaag vervangen voor een beukenhaag. Deze groeit goed en krijgt regelmatig water uit de gieter omdat hij feitelijk in een bak van bakstenen zit. De grond droogt hierdoor sneller uit.
De beukenhaag is net rondom geknipt, zodat hij wat voller wordt. De haag is op hoogte, dus dat willen we graag handhaven.

Aanplanten en verzorging van een nieuwe haag
De beukenhaag staat in een bak

De overgebleven haagplanten hebben we op het land gepoot, mocht het op termijn nodig zijn om er één te vervangen. Nu hebben we gelijk een leuke afscheiding van het terras aldaar.

Tuinafscheiding

Het land is rondom afgezet door verschillende hagen, struiken en bomen. De ligusterhaag heb ik in dit voorjaar en afgelopen maand al drastisch teruggesnoeid. Dit om de tweejaarlijkse snoeibeurt behapbaar te maken (en te houden). Er was wat hulst tussen gegroeid, die staat ook weer in het gareel.

Ligusterhaag snoeien
Zie je mij al staan wiebelen?


Nu keken we al een tijdje op tegen het aanpakken van een andere groene wand. De groenblijvende struiken achter de hortensia’s zijn uitgegroeid tot massale bomen. Ze geven geen rommel want ze houden hun blad het jaar rond vast. Er groeien met enige regelmaat roomwitte pluimen met bloemen uit, die veel stuifmeel afgeven. En dan zitten er weer paarse vruchten in. Wat zou het eigenlijk zijn? Tijdens fietstochten door de wijken op stand hebben we deze struiken ook wel gezien, maar dan netjes geschoren. Zouden het dezelfde zijn?

Laurier of Laurierkers

Laurier is een (niet-eetbaar) keukenkruid. Doe jij graag een blaadje in je soep, stoofpot of jus? Deze haal je er toch altijd uit voor het serveren.
Verwar deze kuipplant niet met de sierstruik Laurier of beter nog Laurierkers (Prunus Laurocerasus). Deze is familie van de rozen. Verwittig je tevoren goed van de puntige vorm van de bladeren. Gebruik hier desnoods een applicatie voor.

De Laurierhaag

Als haag is de Laurier erg populair. De redenen heb ik eigenlijk al opgesomd. Het vergt weinig onderhoud anders dan tweemaal per jaar de haag snoeien. De bladeren zijn glanzend groen en de struik houdt zijn blad vast. Het zijn snelle groeiers en dat was nu net het punt van aandacht in ons geval. De Laurierhaag kan wel 5 meter hoog worden en wij keken aan tegen het levende bewijs. Hoe gaan we dit nu aanpakken? En waar gaan we het snoeiafval laten? Je moet weten dat de steenvruchten en de bladeren weinig/ matig giftig zijn voor kleine zoogdieren. Dit komt door de blauwzuurvorming. Het snoeiafval dient buiten bereik van (kleine) dieren te blijven.

Van de voorste Laurierstruiken is de helft afgehaald

Het snoeien van de Laurierkers

Om de Laurierhaag op zo’n 2,5 meter te krijgen, moest er zeker de helft van de Laurierstruiken gezaagd worden. De dikke takken hebben we op de houtstapel gelegd. Die was gelukkig al aardig ingeklonken en wordt regelmatig bezocht door vogels en insecten. De bladeren heb ik van de dunnere takken gerist en met de kruiwagen in een kuil gestort. Dat was wel een klusje met handschoenen aan. De lege takken zijn gehakseld en daar heb ik een mooi paadje van gestrooid. Nu de Laurierkers weer op een acceptabele hoogte is, kan de struik weer verder dichtgroeien. We hebben veel meer licht op het gazon, dat komt het gras alleen maar ten goede. En nu een kwestie van bijhouden, net als de andere hagen.

Ben jij de haag nog de baas?